«دنیای بی رحم»

من خسته و بی خود شده از خویش شدم

از وسعت بی رحمی دنیا چه دلریش شدم

می چکد از چشمه خشک نگاهم به زمین

قطره اشکی که سراپا متحیر زسردیش شدم

امروز از همیشه تنهاترم

صدای عقربه های ساعت همدم لحظه های تنهاییم می شود

و من در میان این ثانیه ها سر در گم به فکر فرو می روم

هنوز هم در انتهای ذهن شلوغم به بن بست خاطرات می رسم

ذهن من پر از خاطرات باران خورده است

بوی نم خورده خاطراتم فضای اتاق را پر می کند

حالا من ماندم و خاطرات تنهایی

همیشه آسمون دلم پر بوده از ابرهای سیاه

ابرهایی که وقتی دست به دست هم میدن حسابی می بارند بر این باغ

با بارش این ابرها آفتابگردون های باغ نا امید می شوند از حضور خورشید

خورشیدی که با حضورش می تواند مانع از بارش این باران غم بشود

و با ماندگاریش در این باغ رنگین کمان رو به ارمغان بیاورد

حضور ابرهای سیاه تو آسمون این باغ فقط باعث شادی دوباره گلایل ها می شود

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي که از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي که بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي که برايم شکستي .... .. بخاطر احساسي که برايم پرپر کردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي که بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمکي که بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي که بر قلبم حک کردي

                                   حالا تو او را می بخشی.......؟!

عشق سخن مي گفت

به ناچار دل سخن مي گفت

اگر مردم و خفتم در بستر مرگ

بگو آنچه خواهي نويسي بر در سنگ

چـه گويم خدا داند كه در آن لحظه تنگ

برو برو   برو از یاد من برو

برو برو   برو از پیش من برو

برو برو   برومن نمیخوام دیگه تورو

برو برو    برو دوست ندارم دیگه تورو

برو برو   بروقسم نمیخورم تورو

برو برو    برو نفرین نمیکنم تورو

برو برو    برو گریه نکن واسم برو

برو برو    برو دلمو شکستی برو

دلت نسوزه برو * برو تنهام بذاربرو

گفتی که سیرشدی ازمن * همون بهتر بذار برو

گفتی که عاشق نبودی *همون بهترعاشق نشدی

کاری کردی که دلم نمیخوات ببره اسم تورو

اگه منو دوست نداری*چرا سربه سرم میذاری

اگه عاشقم نبودی*چرا پا روی قلبم میذاری

دلت نسوزه برو * برو تنهام بذاربرو

کاری کردی که دلم نمیخوات ببره اسم تورو

نمیخوات ببره اسم تورو

برو برو    برو سر به سرم نذار برو

برو برو    برو پا روی قلبم نذار برو

برو برو    بور ازتوبریدم برو

برو برو    برو دیونه ام کردی برو

سوختم ساختم به پات*همه هستیمو دادم برات

حتی نمردی برام *تا که منم بمیرم برات

خستموخستم از تو *من که دلمونبستم به تو

خودت میخواستی بری*همون بهتر بذاربرو

من آن کوهم که در من ريشه دارد

گياه هرزه تنهايي و درد

هراسم از سقوط و تشنگي نيست

که من ميترسم از دستان نامرد

                                 با غريبه ها  وفا  نكن

                       زندگي رو باختي دل من

                 مردمو شناختي  دل من

           تا به كي سرا پا حقيقتي

                تا به كي  خراب محبتي 

                    هم نشين  اين  و  اون مي شي

                       خسته و پريشون خون مي شي          

                             دشت بخت تو كوير مي شه     

                                    مرغ آرزوت اسير مي شه

                                   رو بروت سراب 

                               پشت سر خراب  

                      ساكت و صبوري دل من     

                 مثل  بوف  كوري دل من

من اینجا

وسط جهنم

به روز مرگی رسیدم

منم زوزه میکشم

جنازه تکه تکه میکنم

من همینجا

بهشت میسازم

با یاد بهشتی که

غریبه واسم ترسیم کرد

من همینجا . . .

من محکوم به دل باختن به یک غریبه

آروم آروم

جهنمی شدم

ببار باران ببار

ببار روی تمام گل هایی که این روزها دورو بر آدم برفی من را پر کرده اند با  دم مسیحاییشان

اب شو برای تمام پرنده ها که تنهای همیشه ام تنها نباشد

میدانی باران؟آدم برفی من الان خیلی تنهاست خیلی

غریب تر از...و اگر تو هم نباری...نمیدانم!

دست های خواهشم را ببین و وچشم هایم را که...

اصلا اگر تو نباری خودم آب میشوم

قطره میشوم...آب میدهم زلال تر از هر آبی ومعنا میکنم تمام آیه های بارش را...آیه های عشق را

وانقدر مستشان میکنم که خیال رفتن نداشته باشند

مینشینم روی تک تک دانه هایش که حضور همیشه ام شود!پر شوم از او...عطرش...وای چه زمستان گرمیست خدایا!

ببار باران

ببار روی این گرد دلتنگی که پوست گردوهای عاریتیم را پوشانده

بشور...مست کن...بنواز

ببار باران ببار

فقط...فقط نگذار تنها بماندومنتظر...

چشم هایم را به خاطر داشته باش

که می کوبی به قلب من ز خشمت هر زمان تیری

گریزم نیست از عشقت که هم دوری هم نزدیک

دل من قاب تنهایی تو در آن تصویری

هنوزم تو برای من همان عشق نفس گیری

اگر چه یک نفس دیگر سراغم را نمی گیری

تو با من نیستی اما جدا هم نیستی از من

نه می مانی کنار من نه در قلبم تو میمیری

منم خو کرده دردی که درمانش نمی بینم

یقین در سرنوشت من تو دست سرد تقدیری

دست به سرت کردم و رفتی که دیوونه شی

رفتی که با درد خود رفیق و همخونه شی

جون به لبت کردم و گیج و پریشون شدی

در به درم موندی و گریون و حیرون شدی

گفته بودم ناز نکن این همه با آب و تاب

گفته بودم زندگی داره حساب و کتاب

گفته بودم که آخر قصه پشیمون می شی

بین زمین و هوا چرخه گردون می شی

دل بود و دلدادگیش با همه سادگیش

کی بود و هر چی بود می ره پی زندگیش

اگه یه روزی پای تو از همه غافل شدم

با همه دیوونگی یک دفعه عاقل شدم

نازم را خریداری آندم که نیـازم داری

نازت را خریـدارم  حتی بی نیاز از تو

روح من از  سخنان تو بار گرفت

اکنــــــــــــــون من مادر صداقتم

ایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمان

غــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزل

مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــهر

غــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرور

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

نمي رسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي كنم

دلم كه تنگ مي شود براي چشم هاي تو

و هي مرور مي كنم نگاه اول تو را

و اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تا پلك مي زني به سجده مي رود دلم

به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

شبي خراب مي شود حصار هاي فاصله

و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

آری تنهایم  در این سرای بی کسی

آری تنهایم در مقابل چشمان تقره ای رنگ غم

که مرا هر شب یاد می کند و تا صبح سحر مرا با خود

می برد ... این غم عجب باوفایی است که نفسم را برای خود خریده

و هیچ وقت نشده که مرا فراموش بکند .... ای عاشقان همگی بیایید با غم همسفر شویم